شنيدن از خود مجتهد . دوم شنيدن از دو نفر عادل سوم شنيدن از كسى كه انسان بگفته أو اطمينان دارد . چهارم ديدن در رساله مجتهد ، در صورتي كه انسان بدرستى آن رساله اطمينان داشته باشد . مسأله 6 - تا انسان يقين نكند كه فتواى مجتهد عوض شده است ، مىتواند به آنچه در رساله نوشته شده عمل نمايد ، واگر احتمال دهد كه فتواى أو عوض شده جستجو لازم نيست . مسأله 7 - اگر مجتهد اعلم در مسأله‌اى فتوى دهد ، كسى كه از أو تقليد مىكند ، بنابر احتياط نمىتواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگر عمل كند ولى اگر فتوى ندهد وبفرمايد احتياط آنست كه فلانطور عمل شود ، مثلا بفرمايد احتياط آنست كه در ركعت سوم وچهارم نماز سه مرتبه تسبيحات أربعة يعنى سبحان الله والحمد لله ولا إله إلا الله والله أكبر بگويند ، مقلد بايد يا به اين احتياط ، كه احتياط واجبش مىگويند عمل كند وسه مرتبه بگويد ، يا به فتواى مجتهدي كه علم أو از مجتهد اعلم كمتر واز مجتهدهاى ديگر بيشتر است عمل نمايد ، پس اگر أو يك مرتبه گفتن را كافى بداند ، مىتواند يك مرتبه بگويد وهمچنين است اگر مجتهد اعلم بفرمايد مسأله محل تأمل يا محل اشكال است . مسأله 8 - اگر مجتهد اعلم بعد از آن كه در مسأله‌اى فتوى داده احتياط كند ، مثلا بفرمايد ظرف نجس را كه يك مرتبه در آب كر بشويند پاك مىشود ، اگر چه احتياط آنست كه سه مرتبه بشويند ، مقلد أو مىتواند در آن مسأله به فتواى أو عمل كند ويك مرتبه بشويد ومىتواند به فتواى مجتهدي كه سه مرتبه شستن را لازم مىداند رفتار كند وبعنوان احتياط سه مرتبه بشويد . مسأله 9 - اگر مجتهدي كه انسان از أو تقليد مىكند ، از دنيا برود بايد از مجتهد زنده تقليد كند . ولى كسى كه در مسأله‌اى به فتواى مجتهدي عمل كرده يا آن را ياد گرفته وملتزم به عمل به آن شده باشد ، اگر بعد از مردن آن مجتهد در آن مسأله به فتواى مجتهد زنده رفتار نكرده باشد ، مىتواند در آن مسأله به فتواى مجتهدي كه از دنيا رفته باقي باشد ، اگر چه احتياط مستحب آنست كه به فتواى مجتهد زنده رفتار نمايد .